Rüzgar

Geriye baktığımda birçok insan girdi hayatıma, geldiler ve sonra aynen senin gibi çekip gittiler. Ama hiç biri senin gidişin kadar acı vermedi bana. Kim bilir belkide bu kadar sevmediğim sahiplenmediğimdendir.
Hoşçakal diyip gittin ya… Senden sonra pekte hoş kalmadı buralar. Başucumda senin gülüşün ve kulaklarımda o güzel sesin yok artık. Eskisi gibi tadım tuzumda kalmadı. Sabah kalkıp Günaydın bitanem diyememek inan bana çok acı veriyor.
Ben bu kadar özler bu kadar anımsarken sen ne yapıyorsundur kim bilir ? Belkide çoktan unutmuş çoktan geride bırakmışsındır beni. Ama ben senin kadar cesaretli olamayacağım hiçbir zaman. Senin benden gittiğin gibi ben sende senden giremeyeceğim. Yerini ne sevdam var nede gücüm…
Keşke diyorum hep keşke üzerimize esen o rüzgarın yönüdü değiştirebilecek kadar gücümüz olsaydı…







Haziran 19th, 2008 - 22:54
keşkeler geri gelmez ama keşke, keşkeler geri gelse…
Haziran 20th, 2008 - 00:55
Bu yazın bana bir şarkıyı hatırlattı, paylaşmak isterim…
Haziran 20th, 2008 - 02:52
harika bir yazı, ggeride kalmanın öyküsünü bu şekilde anlatmak sevginin ve burukluğun göstergesi olsa gerek
Haziran 24th, 2008 - 18:37
arkamızda kalnlara bakarak keske demeyelım önümüze bakarak iyiki diyelımm
Temmuz 3rd, 2008 - 00:53
Lanet… koca bir lanet aslında yaşadığımız bu dünya… Bilmem,normalde böyle isyan etmem varoluşumuza ama o kadar içten yazmışsın ki dostum,o kadar olur yani… nazım olsa burnunu çekerdi belki emin ol… kıvırmadan,daldan dala zıplamadan anlatmışsın acını EY DOST…!
Sözcükler bugun çok acımasız.. Sana git dediğim yer bu kadar uzak olsun, istemedım.. Duymak istedıklerımız bugun cok kötü.. Sana sus dediğim yer bu kadar sessiz olsun ıstemedım.. Baktıgımız aynlar bugun cok karanlık.. Seni goremedıgım yer bu kadar yalnız olsun istemedım.. Gercekler bugun cabuk eskıyor.. Senı unuttugum yer bu kadar yalan olsun istemedım…
Güneş hiçbir zaman battıgı yerden dogmuyor.. Geri gelmıyor artık zaman.. Ağlamadım, gözyaslarım akmıyor.. Uzaklar hiç yakın olmuyor…
Sen de gittin ve Nazım’ın da gidenlerin ardından söylemiş olduğu şeyi söylüyorum ben de:Bence sen de herkes gibisin…Sen varken bende,senin onlar gibi olmaman içindi tüm çabalarım.Bunca kendimi parçalayışım,kendimi yitirişim ve kendimi unutuşum…
Ve,
” Ben zehirlenmiş bir köpektim, sense arseniği bulan o ilk kimgayer” demiştim ya..