SimSiyah
Şırıngayla ruhumu
Uyuşturduğum wakit;
Siyahlara bürünmüş gözlere
Ölüm şiirleri yazdım
Ben ne kadar mahkumsam karanlığa
Benim dünyama girdiğin wakit
Acıların yol gösterdiği
Ruhun zindan edildiği
Bir kabustasın…
Şafak pek uğramaz buralara…unutma!hep karanlık bir son
bir öncesi olmadığı gibi
bir sonrası da yok
siyah-beyaz,ölüm-yaşam
arada bir çizgi yok
yaşadığım her gün ölüyorum
öldüğüm her gün ise
gerçekten yaşadığımı
hiç bir şey hissetmediğimi
gecenin koyuluğunda
huzur bulduğumu farkediyorum

















Aralık 2nd, 2007 - 18:04
simay daha önceki yazınıda okudum ve çok güzeldi bunun gibi ama gecen bir yorumda gördüm arkadaşın dediği gibi site içinde bulunan yazılar o kadar güzelki, okur nasıl yorum yapacağını şaşırıyor. Bide konuyla alakalı değil ama sitede günden güne güzellik var