KalemKurusu

Kuşların kanatlarındaki umutla galmiştin.
yüreğime sakladım her solukta duyabilmek için seni.
Sonra kuşlarla apansız gidişin,
Benimse yürek acısıyla dibe çöküşüm.
Bak bu zehir korkoca kentin akşamında yağmurlar yağmaya başladı.
yağmur tenime düştükçe içim karıncalanıyor.
Ben sana yenik kaldım.
Sensizlik çok kalabalık geldi taşıyamadım.
Gölgen hüzünlü geldi atamadım.
Yenildim sana, öyleki yağmurla ağladım.
Yüreyime kattım seni katabildiğim kadar,
ruhum sıyrıldı gecenin mavisinden senin hayalinle dolaştım gecelerce…
Hep aynı karanlıkta dua ettim hep aynı sebep için.
Kendime bile dilemediğim dileklerle sürdüm seni aydınlığa.
TÜKENMEYECEKTİM…
Hoş nerden bilirdim
Al götür beni kaybolağım senin aydınlığında.
Sadece sana bürüneyim.
Diledim ki senden yanayım, senin ateşinden,
senin rüzgarından yanayım.
Bak ellerim yine düğüm düğüm.
Bu öğle birşey ki acıların en acısı kahroluyorum,
söylesene senden tükendim mi?
Geldin gördüm ve…
Kıpkısa bir zamanda upuzun bir mesafede sevdim seni.
Zor tutuyorum kendimi.
Yenilmek istemiyorum.
Tek duam var allahıma yüreğine vermeli beni,
dopdolu yaşamalığım sende beni.
Şimdi sen söyle sana olan sevgimden sende
TÜKENDİN Mİ?