Ekleyen : Canina
Tarih : 6 Ağustos 2008
Kategoriler : Denemeler
Yorum Sayısı : 2
Yazıya, Yorum Yapabilirsiniz. yada Geri izleme yaparak sitenizde yayınlayabilirsiniz.

Kendimi bildim bileli yazarım. Herşey üstüne ve hiçbirşey üzerine. Çoğu kişi bu konuda kötü olduğumu beceremediğimi söylesede yazmaya devam ederim. Çoğunlukla sıkıntı anında bulduğum bir paçavra parçasına yazdığım bu herşey ve hiçbirşey, yazdıkdan bir süre sonra sürekli giydiğim kotun ceplerinden birinde kaybolur. Ta ki pantolan yıkanana kadar. O zamanda yazdığımın ne olduğunu hatırlayamadan pamuk haline gelmiş beyaz maddeye bakarım. Ne zaman yazıldığını ve içeriğinin ne olduğunu merak ederim.

Bir kağıda birşey yazdığım her seferde “Tamam” derim. ” Bundan sonra yazılarımı dosyalayacağım” ama genede elimde ki kağıt çamaşır makinesini boylamaktan kurtulamaz. Şöyle bir düşününce bu huyum liseye başladığımda ortaya çıktı. Ama o dönemde kimsenin yazdıklarımı görmesini istemiyordum. Ders ile ilgili birşey yazıyormuş gibi görünüp yazılarımı yazardım. Hiç kimsede merak etmezdi bu çocuk ne yazıyor her ders. Şimdi ise pek umursamıyorum kim okumuş, kim beğenmiş, kim nefret etmiş, kim küfretmiş, kim alay etmiş. Ben yazıyorum çünkü yazmayı seviyorum. Kendi dünyamı oluşturduğum o buruşuk beyaz düzlemde kendimi her kaybedişimde bir kez daha anlıyorum. Beni ben yapan şeyin sözcüklerim ve kalemim olduğunu…