KalemKurusu

Saati tam olarak kestiremiyorum yorgunum ve bitkin kendimden bezmiş gece bitmiş gibi gündüz daha tam yüzünü göstermemiş yatağımda uzanıyorum istemiyorum aslında yavaştan kalkıyorum yürüyecek pek halim yok pencerenin önüne gelip bi kürsü çekiyorum ouruyorum orada perdeden siyah bir tılsım aydınlanıyorr geceden kalma bir yıldız var bana bakıyor bende ona saati belirleyemiyorum pekte önemi yok diye düşünüyorum zamanı takmak çok saçma çünkü o seni ne bekler ne seni takar sürekli yol alır sen yol alsanda almasanda o seni hiç beğenmez seni sewmez arkasına bakmaz hep döner tüm saatler dakikalr saniyeler sonra bilmiyorum işte onlar birbirini kovalıya dursun bende böle otura durayım. Kimse karışmasa keşke bana. burada böle otursam gece olsa gündüz olsa gece olsa gündüz olsa sonra tekrardan, öle devam edip gitse bense dünyanın dönüşünden gaz alıp bürden yol alsam istediklerim olsa…. olmaz ama böle olmaz. Pencereden rüzgar esse sonra kış olsa tüm soğukluğuyla insanların vicdansızlığıyla yüzümüze yüzümüze vursa herkes gibi sonra o da çekip gitse… arkasından ilkbahar değil de sonbahar gelse zaman tersine dönse yapraklar düşse tüm gerçekliğiyle herşey ortalıa düşse herkes bu kadar saf olsa kendini gösterse sonra yaz olsa tüm sıcaklığıyla kimsede olmayan bi şekilde sıcaktan bunaltsa hayat gibi sadece bunaltsa başka hiçbirşey yapmaza zaman hep tersine aksa ben oturup burada izlesem herksi kimse beni görmese sonra bende burda düşsem kaldıran yine olmasa sonra ben de yol alsam yol alsam ve gitsem ve yine gece olsa sonta tekrar gündüz yine gece yine gündüz.